Klussen voor de voetbalvereniging

Door MARCIA JANSEN

VARIK - Is clubliefde ver te zoeken tegenwoordig? Niet in Varik. Zo'n zeventig vrijwilligers werken daar met hart en ziel aan het nieuwe clubhuis van voetbalvereniging Waalkanters. Wim van Driel is er vrijwel iedere avond en ieder weekeinde te vinden.

Een groep vrijwilligers werkt alweer sinds juni aan de nieuwe accommodatie van Waalkanters. Wim van Driel heeft inmiddels een werkster in de arm genomen. Vanwege zijn werkzaamheden kwam Van Driel, die vrijgezel is, thuis nog maar weinig aan poetsen toe. Ook het eten koken schoot er wel eens bij in. Gelukkig koken Maria Rutten en haar dochter Miranda wel eens iets extra's, zodat Wim weer iets eerder naar het voetbalveld kan.

Van Driel, timmerman van beroep, laat de nieuw bijgebouwde kleedkamers zien. Het nieuwe gedeelte van het clubhuis is pal naast het oude gedeelte gebouwd. Buiten loopt voorzitter Ron Arendonk, die zelf ook de handen uit de mouwen steekt, rond. "Deze nieuwbouw en de renovatie van het oude gebouw is hard nodig. Het ledenaantal van Waalkanters is met sprongen omhoog gegaan. Van 135 naar 220 in anderhalf jaar", vertelt de voorzitter. "We hebben er een meisjes- en een vrouwenteam bij gekregen en ook bij de jeugd is er veel aanwas", vult Van Driel aan. "Als er op zaterdag twee teams thuis spelen, komen we al kleedkamers tekort."

Achter de kleedkamers, ligt de nieuwe bestuurskamer. "Onze vorige bestuurskamer was een oude barak die we twintig jaar geleden van Opijnen hebben overgenomen", vertelt Van Driel. "Aan de binnenkant zag het er allemaal pico bello uit, maar de buitenkant was niet erg representatief meer."

Ook de kantine krijgt een nieuw uiterlijk. "Die krijgt een extra hoek en wordt 18 vierkante meter groter. Verder heeft de kantine een nieuw plafond gekregen en zijn de tl-bakken vervangen door spotjes. Dat maakt het al een stuk gezelliger."

De vrijwilligers zijn eind juni begonnen aan de verbouwing en renovatie. De bedoeling is dat tijdens de viering van het zestig jarig bestaan van de club in mei alles gereed is. Van Driel: "Gelukkig zijn er genoeg timmermannen, loodgieters, stratenmakers, electriciens, schilders en dakdekkers lid van de club. We doen alles zelf, maar er zijn wel bedrijven die ons ondersteunen en waarbij we alleen de materiaalkosten hoeven te betalen of soms zelfs helemaal niets."

Van Driel, die de werkzaamheden coördineert, heeft geen gebrek aan vrijwilligers. "In totaal zijn het er een stuk of zeventig. Er zijn spelers uit de jeugd die meehelpen en de oudste, Henk Alders, is 73. Er waren dagen bij dat we al om 5 uur 's ochtends begonnen omdat we die dag graag iets af wilden krijgen. Op zaterdag is het met vijftien man meestal het drukst. Tussen de middag is er altijd soep met broodjes en het gebeurt geregeld dat we er pas om halfelf 's avonds mee stoppen. Er is dan altijd wel iemand die voor ons kookt. Eigenlijk leeft het hele dorp met ons mee. Mensen komen regelmatig spontaan met appelflappen of warme saucijzenbroodjes langs."

Van Driel zelf is waarschijnlijk het vaakst aan het werk op de club. Al zijn vakanties offert hij er aan op. "Tijdens de bouwvakvakantie heb ik één middag vrij genomen", vertelt hij. Je zou denken dat Van Driel al zijn hele leven lid is van Waalkanters, maar schijn bedriegt. "Ik kom oorspronkelijk uit Meteren en woon sinds 1993 in Varik. Toch zien ze me hier niet als import, ik kom al dertig jaar in Varik", vertelt hij. "De voetbalclub is mijn hobby. Zelf heb ik nooit gevoetbald, ik kom hier meer voor de gezelligheid."