'Je wordt er uiteindelijk beter van'
(De Gelderlander 12-02-2007)

Maandag, 12 februari 2007 - VARIK - Bleek staat het winterzonnetje boven het rivierenlandschap bij Varik en langzaam neigt de Waalbandijk uit het zicht.

De bocht rond De Steen om, richting Gemeneweg en Heesselt. Rust? Schijn bedriegt: over een jaar of tien zijn de graafmachines terug die dit al bijna weer vertrouwde landschap hebben helpen scheppen. Het Bureau Bovenrivieren van Rijkswaterstaat heeft plannen voor kribverlaging, afgraven van uiterwaarden en dijkverleggen.
Hier, net buiten het dorp, stonden tot in de jaren zeventig onder aan de dijk de arbeidershuisjes. De tijd van dijkverzwaring en sloop van dijkhuizen. Onnodig, bleek later. Het laatste van die rij staat er nog, verruimd en verbeterd inmiddels en bewoond door de familie van Nico van Driel, een gekend gezicht in Varik en omgeving. Hier is het dat de door Rijkswaterstaat aangekondigde dijkverlegging begint. Wie van daar richting westen kijkt, kan zo de lijn trekken die de Waal ter plekke meer doorvoerruimte moet geven. Het andere eind van de rechte lijn stopt ongeveer bij de Gemeneweg. Dat kost straks vijf huizen, zo geteld.

Aan de weg staat een bord uit 1995: het verhaalt van maatregelen tegen kwelwater en zandvoerende lekken onder de dijk door. Dijkverlegging was toen nog geen optie. Net van de dijk af staat een midden jaren negentig gebouwde villa, Landgoed De Steen. Niemand thuis, het pand staat te koop. Wegens zijn on-Betuwse uiterlijk werd het kort na de bouw in de Neerijnense gemeenteraad gehekeld als 'Gooise hut', een stijlvoorbeeld van hoe het niet moest bij bouwvergunningen.

Als de dijk wordt verlegd verdwijnt het huis, net als een groot deel van de Steen, het populierenbosje eromheen. Ook de familie Saris is de klos: het huis naast De Steen dat ze vijftig jaar geleden hebben gekocht staat midden in de baan van de nieuwe dijk. De familie is op de hoogte: de plannen liggen op de keukentafel. Maar of ze er wat tegen kunnen doen?

Buurvrouw Lidy Schut kan haar woning straks ook wel vergeten. Ze streed in de jaren negentig, met succes, voor fatsoenlijke stoepen vanaf de dijken naar de huizen.

En op nummer 66, een huis van na de dijkverzwaring van tien jaar geleden? Daar woont de familie Akkermans. "We zien het wel, komen ze dan is het best. Komen ze niet, ook goed. Uiteindelijk is iedereen hier van die dijkverzwaring toch ook beter geworden?"



Kwel en piping onder de dijk door wordt nu bestreden met dijkverlegging, lijkt het.