Door PIEN KOOME
(De Gelderlander 21-6-2005)

Nu het kersenseizoen is losgebarsten, staan op veel plaatsen stalletjes ingericht, waar de dieprode kersen verleidelijk in kistjes liggen te lonken. Hoe roder, hoe lekkerder? Volgens kenners is dat onzin.

'De Varikse zwarte is nog niet rijp, maar straks wel zo zoet als een suikerklontje. Deze kers is ook kwetsbaar: bij een beetje regenbui wordt de vrucht beschadigd. Dit in tegenstelling tot de Merton Premier, die prima bestand is tegen een fikse hoeveelheid water. Dat komt onder meer doordat de kers onderaan een puntje heeft in plaats van een kuiltje. Regendruppels vallen daardoor gemakkelijk van de kers af."

In de boomgaard van Fausto van Houwelingen (49) in Heesselt zijn maar liefst vijftien verschillende kersensoorten te vinden. Wie een wandelingetje langs de hoge kersenbomen maakt, ziet niet alleen veel kleurverschil, maar ook onderscheid in bladvorm en de wijze waarop de kersen aan de takken hangen. "Vergelijk een Pollux maar eens met een meikers", wijst Van Houwelingen. "Bij de ene boom hangen de kersen keurig op een rijtje, terwijl je ze bij een andere echt tussen de bladeren moet zoeken."

Het kweken van al die verschillende soorten noemt Fausto een uit de hand gelopen hobby. "Deze boomgaard staat er nu ongeveer 25 jaar. Mijn vader was bakker, maar ook handelaar, onder meer in boompjes. Zo is het hier ontstaan. In de loop der jaren probeer je van alles uit."

Met verschillende soorten spreid je ook de verkoop. Handig, vindt Fausto: "Ook het risico en de arbeid wordt op deze manier verdeeld, da's mooi meegenomen."

De kersentijd brengt niet alleen veel werk mee, maar vooral ook gezelligheid, verzekert Van Houwelingen. "Ik word er niet rijk van, maar in deze tijd zie ik in ieder geval mijn familie en vrienden weer eens. Het is hier dan altijd zoete inval. Ook komen mensen vanuit het hele land in de boomgaard picknicken. Vind ik prima, ze mogen ook meeëten wat mij betreft. Als ze na afloop tevreden huiswaarts gaan met een kilootje kersen, ben ik ook blij. Mooi toch?"

Hoewel het plukken de nodige tijd in beslag neemt, staat Fausto geregeld klaar om belangstellenden uitleg te geven. "Ik ben eigenlijk ook leraar", verklapt hij. "Maar na mijn studie ben ik op wereldreis gegaan en toen ik terug was, wilde ik niet meer voor een baas werken. Dus voor de klas heb ik nooit gestaan."

Ondertussen loopt Jan van Doesburg binnen, die regelmatig assisteert bij de kersenpluk. "Plukken moet je niet alleen durven, maar ook kunnen", is zijn stellige overtuiging. "De ladder moet niet te plat tegen de boom staan, maar juist lekker steil worden neergezet. Altijd naar het hart van de boom. En als je bovenin begint met plukken, haken de takken niet in elkaar." Vroeger werden de kersen uitsluitend in bakken verkocht, herinnert hij zich. "Een pondje kersen, dat kenden wij niet. Tegenwoordig is alles anders. Nu verkopen ze zelfs eenpersoonsporties."

Het aantal soorten heeft zich in de loop der jaren enorm ontwikkeld. Er zijn kersensoorten van wel tweehonderd jaar oud. "Die zijn in kloosters geteeld", weet Van Doesburg. "In totaal zijn er nu zo'n honderd soorten. De afgelopen 25 jaar zijn er minstens veertig soorten bij gekomen."

Vanuit de boomgaard zwaait Fausto vrolijk naar een dame, die keurig gepast geld neertelt voor een grote zak met kersen. "Dat gaat altijd goed", zegt hij tevreden. "Wel opvallend is het, dat mensen altijd denken, dat donkerpaarse kersen het lekkerst zijn. Onzin, je hebt lichtrode kersen die ook heerlijk zoet en sappig zijn. Maar als ik verschillende soorten heb uitgestald, kiezen mensen toch voor de dieprode. Terwijl je ze voor de grap allemaal eens zou moeten proeven. Dan wordt het nog moeilijk kiezen wat nou de meest smaakvolle is. Zelf ben ik gek op de Van, een nieuwe soort van ongeveer twintig jaar oud. Die zijn mooi groot en lekker vlezig. Heerlijk."

Jan van Doesburg (op de voorgrond) zorgt er met Fausto van Houwelingen (staand) komende weken voor dat alle kersenbomen geplukt worden. - Foto: Raphaël Drent