Uniek polderlandschap in beeld

CULEMBORG - ’Houden wij wel genoeg van het Nederlandse landschap?’ Deze schijnbaar retorische vraag stelt auteur Toon Fey in het voorwoord van het fototekstboek Tussen De Rivieren. Hij meent dat zijn vraag niet overbodig is.

Nederlanders zijn volgens hem behept met het fenomeen dat landschappen voor hen besneeuwde bergtoppen, woeste ravijnen en uitgestrekte wouden moeten inhouden.

Een ’doodgewoon polderlandschap’ steekt blijkbaar schril af tegen dit soort spectaculaire landschappen, maar Fey wijst erop dat sloten, groene weilanden, molens, grienden, dijken en rietkragen ’helemaal niet gewoon’ zijn. ,,Sterker nog: het is uniek.’’WerelderfgoedNergens ter wereld is volgens hem een dergelijk landschap te vinden. Het zou wat hem betreft dan ook op de lijst van Unesco Werelderfgoed mogen komen. Fey: ,,Overdreven? Bekijk eens een landkaart van pakweg 300 jaar oud van een stukje polderlandschap. Niet alleen het slotenstelsel maar ook de aanwezigheid van molens en boerderijen is op veel plekken onveranderd.’’

Schrijver Fey en fotograaf George Burggraaff, beiden woonachtig in het Rivierenland, brengen het landschap tussen de rivieren in beeld. Begrensd door het Amsterdam-Rijnkanaal in het oosten, het Merwedekanaal in het westen. De Lek, de Linge, de Diefdijk en ten slotte de Waal. Ze beginnen in Vianen, zo’n plaats die iedereen kent, maar waar je meestal langsrijdt. Foto’s van bruggen, molens, boten, kastelen en dorpsharten wisselen platen af met wandelaars en fietsers die overdag en ’s avonds nostalgische tafereeltjes op hun route aangeboden krijgen. Langs de Linge van Tiel naar Leerdam. Voorbij Beesd het mooiste stuk. Schilderachtige dijkhuisjes, monumentale boerderijen, begroeide oevers, stukjes moeras, rietvelden, elzenbosjes, kleine grienden en opvallende, brede uiterwaarden waarboven kieviten buitelen. Het is van een gaafheid en kleinschaligheid die je in het midden van Nederland nauwelijks meer aantreft.TochtHun tocht vervolgen ze via Neerijnen en Opijnen naar Heesselt, waar Fey het veelbesproken beeld van een koe ontwaart, de koe van beeldhouwster Gerrie van der Velden uit Zoelen, met het gedicht van Koos van Zomeren:

doe mij maar een gewone koe

in een gewone uiterwaard

aan het gewone water van de Waal

doe mij het licht van vroeger maar

een boer die als een wilg geworteld is

en als het even kan o Heer

de fietser nog een keer

die ene fietser op z’n Fongers op de dijkdijk

,,Het juiste gedicht op de juiste plaats, lijkt me,’’ merkt Fey op, en gelijk heeft hij. Zoals Burggraaff zo treffend pakt wat hem voor de lens komt. Van sappige appels tot koeien Hollandser dan een Hollandse molen, in het mooiste landschap van Nederland.

Tussen De Rivieren, uitgave van Scriptum. Fotografie George Burggraaff, tekst Toon Fey. Prijs 24,95 euro. ISBN 9055943673.