Door BART VAN DOOYEWEERT
Het ontstaan van tennisvereniging TCVH ging niet van een leien dakje. John de Wijn, betrokken bij de oprichting en de eerste voorzitter van TCVH, vertelt: „ De gemeente zag een tennisclub in zo’n klein dorp niet echt zitten, we kregen geen subsidie. Ook banken waren niet echt gewillig om ons een lening te geven. Uiteindelijk konden we tegen twaalf procent een hypotheek afsluiten.”
   „ De vereniging kon gelukkig gebruik maken van het dokter van Londen-fonds.
   Dokter van Londen was een zenuwarts die een teruggetrokken bestaan leidde. In de jaren zestig overleed hij. Volgens zijn testament moesten al zijn bezittingen aan de verenigingen uit de gemeente Varik nagelaten moesten worden. Daar waren de familieleden van de vrijgezel niet zo blij mee.”
   „ Gelukkig had Dokter van Londen de gemeentelijke herindeling zien aankomen.
   Alleen verenigingen uit Varik en Heesselt mogen gebruik maken van het fonds. De rente van het kapitaal wordt voor een gedeelte verdeeld over de clubs en voor een gedeelte bij het kapitaal gestort, zodat er elk jaar meer rente te verdelen valt.”
   TCVH begon 25 jaar geleden met twee banen, een hek en een houten keet.
   „ Dat was alles”, vervolgt De Wijn. „ Al vrij snel wilden we een clubhuis bouwen, maar je weet hoe dat gaat met gemeentes en vergunningen. We hadden geen zin om daar op te wachten en zijn gewoon begonnen met bouwen. Tot er wat omwonenden begonnen te klagen en de burgemeester ons een brief stuurde. De bouw moest stoppen of ik zou de gevangenis in moeten. De fundamenten van het gebouw lagen er toen al. We hebben toen de bouw maar stilgelegd. Enkele maanden later was de vergunning alsnog versneld binnen.”
   „ De omwonenden moesten eerst weinig van de tennisclub hebben. Tennis was in de jaren tachtig nog een elitesport.
   Het was in Varik vooral de ‘ import’ die lid werd. Sommige ‘ autochtone’ Varikers vonden die ballen maar niks. Doordat er later ook enkele echte Varikers lid werden, werd de vereniging daarna toch vrij snel geaccepteerd.”
   „ Je kunt de club zien als een  bindmiddel. Maar datzelfde geld voor alle verenigingen uit het dorp. Als je hier komt wonen, kun je denken: van die boeren moet ik niks hebben. Maar als je in de gemeenschap opgenomen wilt worden, kun je het beste lid worden van een vereniging. Dan zien de Varikse Varikers dat je erbij wilt horen.”
   Inmiddels is TCVH een bloeiende vereniging. „ Vooral onze voorzitter, Ben Oonk, is heel erg actief. Verder zijn er in de vereniging nog een stuk of vijftien vrijwilligers die erg veel voor de club over hebben. De lening is inmiddels afgelost en de vereniging is kerngezond”, aldus De Wijn.
   „ Er zijn erg veel activiteiten bij de club.
   Elk jaar hebben we vier toernooien. Dinsdag is er altijd racketavond. Er komen dan allerlei verschillende mensen naar de club. Loting bepaalt dan wie er tegen elkaar spelen. Met het jubileum hebben we een spelletjesdag georganiseerd voor de jeugd.”
   „ Het liefst zouden we naast onze twee gravelbanen nog een grasbaan leggen.
   Dan kan er in de winter wat langer doorgespeeld worden, maar dat is voorlopig slechts een wens. Echt concreet zijn die plannen nog niet.”