Door onze verslaggever

OPHEMERT/VARIK - De wind staat goed voor de Stiftsche Uiterwaarden bij Ophemert. Steenfabriek De Korevaar heeft een belangrijk deel van de vergunningen binnen om klei te winnen en er natuur voor terug te brengen. Het is fase twee van een omvangrijk project in de uiterwaarden tussen Ophemert en Varik. In drie stappen worden de weilanden van voorheen omgebouwd tot een landschap met geulen, poelen en plassen. In de eerste fase werd zo'n twintig hectare grond anderhalve meter verlaagd. Deze grond was nodig voor de dijkversterking.

Na twaalf jaar overleg en vergunningaanvragen hoopt De Korevaar binnen een half jaar tot een jaar een nieuwe fase in te stappen: het afgraven van driehonderdduizend kubieke meter klei voor de baksteenindustrie.

Het blijft niet bij ontgronden. Woordvoerder Pim Rooswinkel van De Korevaar: "We hopen nog steeds dat uiteindelijk ook fase drie gerealiseerd kan worden. Dan kunnen we het gebied goed afwerken en uiterwaarden met natuurontwikkeling achterlaten." Voor de baksteenindustrie zelf levert de natuur weinig winst op, maar toch is het een onvermijdelijke ontwikkeling. Rooswinkel: "Als ons uitwerkingsplan maatschappelijk niet gedragen wordt, staan we aan een dood paard te trekken. De tijden dat je een gat achter kon laten zijn al lang voorbij. Maar de stichting waar we mee samenwerken, de Stichting Ribbius Peletier, heeft natuur heel hoog in het vaandel."

Twaalf jaar is Rooswinkel bezig geweest met de tweede fase van dit plan. En nu pas begint het einde in zicht te komen. "De overheid werkt mee omdat we natuur ontwikkelen, Rijkswaterstaat doet mee omdat we ruimte creëren voor de rivier. Maar het probleem met dit soort initiatieven is dat je steeds wordt ingehaald door nieuwe regels. Het verdrag van Malta kwam er tussendoor, de flora- en faunawet. Steeds moet je weer je plannen aanpassen aan de regels van dat moment."

In deze tweede fase, Rooswinkel hoopt in 2007 te kunnen graven, wordt 300.000 kuub klei afgegraven, waarmee geulen, eilanden, zandplaten en poelen ontstaan. Op de zandplaten moet ooibos gaan groeien en natuurlijke begrazing en beheer moeten zorgen voor een gevarieerd natuurreservaat.

Rooswinkel ziet dat het door de regelgeving steeds moeilijker wordt dergelijke projecten voor elkaar te boksen. "Er gaan geen procedures vanaf, er komen alleen regels bij. De kleiwinning raakt langzaam op slot door regels."